Sierra del Rosario/Las Terrazas

De Sierra Rosario is een 25,000 hectaren groot, bijna ongerept stuk land, dat door UNESCO tot biosfeerreservaat is uitgeroepen. Door de dicht begroeide Sierra del Rosario en haar bossen, stroomt de rivier San Juan met zijn kleine watervallen, hier zijn ook kleine meertjes, ruïnes van 18e eeuws koffieplantages en zwavelhoudende bronnen. De meeste boeren in de Sierra leven in communen, die in opdracht van een regeringsprogramma in 1968 gebouwd zijn. De bekendste hiervan is Las Terrazas. De naam is afgeleid van de grenenbegroeide terrassen, die tegenwoordig kenmerkend voor de streek zijn. De 900 inwoners in deze commune leven van de houthandel en van het ecologisch toerisme.

In het nabijgelegen Soroa kan men de bekende orchideeëntuinen bezoeken.

Cienfuegos
De stad Cienfuegos ligt in aan de Cienfuegos baai, bij de ingang naar de Caribische zee. Voor lange tijd werd het door piraten gebruikt als een strategische gunstige plaats voor het aanvallen van Spaanse schepen. (Alleen) In het midden van de 18e eeuw bouwden de Spanjaarden hier een vesting, en hierdoor kregen ze de controle over het gebied in handen. De suikerindustrie was de voornaamste bron van inkomsten in Cienfuegos. Dat is hoe de meeste pralende huizen van de suiker magnaten gefinancierd en aan het eind van de 19e eeuw gebouwd werden. U kunt nogsteeds deze gebouwen bewonderen, bijvoorbeeld Palacio del Valle, vanaf waar u kunt genieten van een adembenemend uitzicht op de Jagua baai. Cienfuegos is ook een ideaal startpunt voor excursies naar talrijke interessante bezienswaardigheden - Hanabanilla reservoir in de Escambray bergketen of de Jardín Botánico Soledad botanische tuin, dat zich uitstrekt over 90 hectaren land, en op 25 km van de stad afligt.

Trinidad
De in 1513 door Valazquez gestichte stad is tegenwoordige terecht een van de Cubaanse hoofdattracties. Eens was Trinidad het belangrijkste steunpunt van de Spanjaarden bij de verovering van Amerika. Toch is het een betoverende koloniale stad gebleven, die zijn bloei in de 18e eeuw in de tijd van de slavenhandel en suikerindustrie beleefde. Hoe beeldschoon de huizen, pleinen en straten waren, is vandaag nog te zien. Trinidad is vanwegen zijn bijna volledig behouden koloniale stadsbeeld onder monumentenbescherming gesteld. Bijzonder op te merken hier zijn de rejas, prachtig traliewerk van de hogen kozijnen en deuren, die uit hout of ijzer gemaakt zijn en zich wederzijds met hun fraaie versieringen overtreffen.

Cayo las Brujas

Deze idyllische plek is de thuishaven van het mooiste en meest ongerepte Cubaanse strand; ''Cayo las Brujas''. Het strand heeft schitterende koraalriffen die een ideaal decor voor duiken en windsurfen schetsen. Deze pure, natuurlijke omgeving is de natuurlijke verblijfsplaats van een brede variatie aan beide onderzeese en aardse fauna.

Camagüey

De geboorte van Camagüey als een hoofdstad in Punta de Guincho, tegenover de Baai van Nuevitas, dateert uit 2 februari in het jaar 1514. Camagüey was een van de eerste zeven villa’s op het eiland die door de Spaanse kolonisten gesticht is en gedoopt werd tot Santa María del Puerto del Príncipe.

Desondanks, was het nog op 6 januari 1528 dat de hoofdstad definitief en paradoxaal verplaatst werd naar zijn huidige locatie, tussen de Tínima en Hatibonico rivieren en ver weg van de kusten, volgens bepaalde historici om zo te ontkomen aan de frequente aanvallen van piraten en zeerovers of om plagen te vermijden; de onvruchtbaarheid van het land en het gebrek aan water, volgens de mening van anderen.

Holguín

Zoiets moois is nog nooit eerder waargenomen, waren de woorden - volgens historische getuigenissen - van de grote admiraal der oceanen, Christopher Columbus, op 27 oktober 1492 na voor de eerste maal voet gezet te hebben op Cubaanse grond; in een verre plaats aan de oosterlijke waterkant, Bariay, tegenwoordig gelegen binnen de provinciegrenzen van Holguín. Holguín is uitgebreid bekend als stad van de parken, vanwege het grote nummer van deze groene, openlijke ruimtes die dienst doen als decoratie van de omgeving. Holguín wordt eenvoudig geidentificeerd door Loma de la Cruz (Heuvel van het Kruis), een heuvel die het geografische noorden markeert en wiens top gekroond is met een enorm houten kruis.